Seizoen 24
Een jaar van groei, nieuwe volken en de eerste honing.
Een nieuw begin
De zon begon weer te schijnen — en ergens diep van binnen begon het weer te kriebelen. Na een lange pauze kwam de passie terug.
Thijs start opnieuw. Eén kast, één volk, één stap per keer. Rustig aan…als hobby, zei hij.
Maar iets in de lucht zei: dit wordt groter dan dat.
Vliegende start
Twee maanden later was van ‘rustig aan’ weinig meer te merken. De energie, de drive — het ging vanzelf.
Voor we het wisten stonden er vijf kasten op een rij, gevuld met activiteit, nieuwe bouw en dat bekende zachte gezoem dat alles in beweging zet.
Het begin van iets waar we alleen maar van hadden kunnen dromen.
Carnica moeren
We lieten vijf prachtige raszuivere Carnica P-moeren komen. We voerden ze voorzichtig in — één voor één — Even wachten, adem inhouden en toen eindelijk het moment.
Ja hoor. Acceptatie. Alle vijf.
Vanaf dat moment ging het snel. De volken groeiden explosief — raten vol strak, vlak broed, duizenden werkbijen, een zachte trilling in de lucht.
Je kon het zien. Je kon het voelen.De nieuwe koninginnen waren thuis.
De kasten krijgen “status”
In het begin stonden de kasten nog gewoon op de grond. Praktisch? Nee. Elegant? Ook niet. Dus bouwden we een verhoging.
“Leven op stand,”
grapten we tegen elkaar, terwijl we de kasten op de tafel tilden.
Maar eigenlijk voelde het als iets anders: een eerste teken dat dit geen hobby meer was — dit werd een plan.
Instagram & de volgers
We houden van een grapje op Instagram
en onze volgers ook.
We vroegen: Wat zullen we morgen slingeren?
- Honing
- Bijen
- De imker
De meerderheid koos, uiteraard, voor: de imker slingeren.
Niemand is veilig op socials.
Honing slingeren — eerste oogst
De volgende dag was het zover.
We maakten de kasten open en haalden de ramen eruit — zwaar van het vloeibare goud.
De dames lieten duidelijk merken dat ze liever ongestoord verder werkten.
Het werd een wervelwind van bijen, energie, adrenaline.
Maar in de slinger…
Honing. Ons eerste goud.
Ontzegelen & slinger
We ontzegelden de ramen.
Was, honing, geur — alles tegelijk.
Eén voor één verdwenen de ramen in de slinger.
De imker bleef ernaast staan, met beide voeten op de grond.
Die hoefde gelukkig niet mee geslingerd te worden.
Gegraveerde traditie
Het jaar werd gegraveerd in één raam.
Geen reden — gewoon omdat het bij ons hoort.
Een moment vastleggen, in was.
Het resultaat
Voor vijf kasten
die amper twee maanden honing haalden…
…kregen we een opbrengst waar we alleen maar van hadden durven dromen.
Puur, geelgouden honing. Zon gevangen in een potje.
Trots op onze dames.
Dit was het begin van iets groots.
Benieuwd naar seizoen 25?
Het verhaal gaat verder…